Bronnen van bewerkingen van Van Focquenbroch.

Door J. van Klink. 


INHOUD

  Titel Focquenbroch:     Ontleend aan:
klik voor link Nieuwe-jaers-gift, aen Mejuffr. N.N. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 106-107.) Paul Scarron
klik voor link Op de zelve [= Zaartje Jans] (Alle de werken, tweede deel. Pagina 331-332.) Paul Scarron
klik voor link Aen Cloris. Toon: Simple Courant. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 231-232.) Paul Scarron
klik voor link Sonnet aen Phillis. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 111-112.) Paul Scarron
klik voor link Sonnet in form van Courant, of Post-tydingh. (Thalia, of geurige zang-goddin, tweede deel. Pagina 107.) pijl Paul Scarron
klik voor link Ander ['Graf-schrift . Van Mr. F.'] (Tweede deel van Thalia, of geurige zang-goddin. Pagina 136.) Paul Scarron
klik voor link Madrigal aen Amarante. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 125.) Honoré d'Urfé
klik voor link Beschrijvingh van een maeght. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 149.) pijl Honoré d'Urfé
klik voor link Voix: Gavotte d'Anjou. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 194.) Philippe Desportes
klik voor link Op het afweesen van Phillis. (Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Pagina 83.) Philippe Desportes
klik voor link Voor de selfde [=Clorimene]. (Thalia, of geurige zang-goddin, tweede deel. Pagina 165-166.) Philippe Desportes
klik voor link Op een suchje van Clorimene. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 127.) Philippe Desportes
klik voor link Pasipheas bee. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 129.) Philippe Desportes
klik voor link Serenade. (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 219-220.) M. le Marq. de Maulevrier
klik voor link Aen Phillis. (Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Pagina 73-74.) M. de Bouillon
klik voor link Gesang (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 222.) M. le Marq. de Maulevrier
klik voor link Sonnet. [Op d'Oever van een Beeck, die op sijn sughten swol] (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 112-113.) Paul Scarron
klik voor link Sonnet. [Ghy Pyramiden, en ghy oude Wonderheeen!] (Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 116-117.) Paul Scarron
klik voor link Sonnet [Op een seer hooghen bergh, omheynt met duysent rotsen,] Thalia, of geurige sang-goddin. Pagina 114-115.) Paul Scarron
klik voor link Spes mea fumus est (Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Pagina 84.) Marc-Antoine de Girard, sieur de Saint-Amant
klik voor link Toon: Gavotte d'Anjou (Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Pagina 106.) Marc-Antoine de Girard, sieur de Saint-Amant

Nieuwe-jaers-gift, aen Mejuffr. N.N.

A Mademoiselle Descars. Estrennes.
(écrites le 1e janvier 1643)

't Jaer drie-en-sestigh is voorby;
En 't jaer dat volght, dat gaet beginnen;
En ick ben deerlijck in de ly,
Wijl dat ick niet weet te versinnen,
Wat ick u moys vereeren sal,
Mijn Schoone! selfs al had ick 't al.
    Soo ick u een geschenck opdroegh
Van Gout, van Peerlen, of Juweelen
Och! dat verlies was pas genoegh
Om my den Bevaert te doen speelen,
Mits 't wandlen in de Oude Kerck
Dan wislijck wierdt mijn daeglijcks werck.
    Ick kan 't geluck niet dan by naem
Want 't blinde Wijf dat haet my schendigh:
En uw verdiensten al te saem
Zijn soo uytmuntent, en onendigh,
Dat soo'k u na waerdy iets gaf,
'k Moest wis in 't gasthuys, of in 't graf.
    En voorts, wat kan 'er waerdigh zijn
Om u te werden opgedragen?
Al 't geen ick heb dat is soo kleyn,
Dat mijn geen dief dat sal ontjagen;
Ja selfs, de wreetste Rot en Muys
Spaert al wat mijn is, in ons huys.
    Doch waer op legh ick langh en denck?
't Is best ick u mijn self ga geven;
Want 'k sweer, dat, na u, dat geschenck
My al soo waerdt is als mijn leven.
Dees gaef dan sy u wellekom,
Soo niet, soo stuurt se vry weerom.
L'an quarante-deux est passé
Et l'an quarante-trois commence:
J' ay l'esprit bien embarassé,
Car tant plus je pense & repense,
Je ne sçay ce que je pourrois
Vous donner, quand bien je l'aurois.
Si je vous faisois un present
Qui fut cher comme l'or ou l'ambre,
O Dieu! qu'il seroit malplaisant,
Le feu qui seroit dans ma chambre!
Ou bien, si j'y faisois bon feu,
O Dieu! que j'y mangerois peu!
Je suis pauvre, par le courroux
Qu'a contre moy Dame Fortune.
Où trouverois-je Estrenne aucune
Qui put estre digne de vous?
Où trouverois-je ce qu'il faut
Pour votre merite si haut?
On sçait bien qu'il est infiny.
Ma puissance n'est pas de mesme;
J'en ay le visage terny:
Terny ne vaut pas mieux que blesme;
Tant il est vray que le Destin
En me faisant fit un coquin.
Mais je ne veux plus rien chercher:
C'est moy-mesme que je vous donne;
Certes je n'ay rien de plus cher
Apres vostre rare personne:
Contentez-vous en, s'il vous plaist,
Ou bien laissez le comme il est.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 106-107. Poesies Diverses, Textes originaux. Publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947, p. 83.
  Het gedicht verscheen het eerst in: Recueil de quelques vers burlesques. A Paris, Chez Toussainct Quinet, sous la montée de la Cour des Aydes. M.DC.XLIII. Avec privilege du roy.
  Cauchie: "Le dictionnaire de Cotgrave donne, du mot coquin, le sens de pauvre, nécessiteux (beggerly, needy), qui est, semble-t-il, le sens exceptionnel que lui donne ici Scarron."
  Gevonden door JVK.

Op de zelve

[= Zaartje Jans, Kouzebraister in 't Diaken Weeshuis t'Amsteldam, Op haar Boekje genaamt De Opwekking uit Liefde.]

A Maistre Adam, Menusier de Nevers,
Sur ses Chevilles. Ode. (éctrites en avril-mai 1644)

Gy, die met platte Braaisters pooten
Tot op Parnas geklommen zyt,
En die vast daags uw breinkast slyt,
Om daar wat vaarzen uit te stooten:
Vermaarde Braister, Zara Jans!
Wiens geest ik loof dat beter kans
Weet om tien vaarzen toe te takelen,
Dan tot het braayen van een kous;
Uw dichten zyn (spyt Jeud, en Smous)
Van ieder dieze leest geacht als voor mirakelen.

Zy zyn zo schoon, en wel doornaait,
Dat ik durf zweeren by myn buuren,
Dat zy veel langer zullen duuren
Dan al de koussen die jy braait.
Verlaat dan 't klooster van de Weezen,
En doet ons van u vaarzen lezen:
Verlaat de braipriem voor de pen,
En doet lof aan alle hoeken
Des weerelds vliegen, door u boeken:
Zo vliegt ér ook met een de naam van Aferen.

Een zekre vend, voor twee drie dagen
Vertrokken van den Helikon,
Zeid, dat men aan den Hengstenbron
Een wyl de trommel heeft geslagen;
Waar door Apol, de rymelbaas,
Liet roepen met een groot geraas,
(Om zo uw braikunst te verfrayen)
Dat hy voortaan niet hebben wou,
Dat iemand ooit meer spreeken zou
Van 't rymen van een vaars, maar van een vaars te brayen.
Toy qui, d'un pied chausse-sabot,
As pû monter dessus Parnasse,
Et dont la main pousse-rabot
Carmes dessus Carmes entasse,
Rare Menuisier de Nevers,
Qui fais bien plustot mille Vers
Qu'une douzaine d'escabelles,
Tes Vers, qui courent l'univers,
Sont leus dans les fines ruelles,
En dépit de l'Envie au regard de travers.

Ils sont, ventre Apollon! si beaux,
Qu'ils dureront, chose certaine,
Plus long-temps que tes escabeaux,
Fussent-ils de Buis ou d'Ebene.
Quitte donc ton mestier de Bois:
Vien voir les Princes & les Rois;
Dis leur tes chansons immortelles.
Par mon chef! je n'en voys pas trois
Qui puissent en dire de telles,
Et ne croy pas en voir de plus de quatre moins.

Un quidan, venu l'autre jour
Des bords de la saincte Fontaine,
Dit qu'on a battu le tambour
Aux environs de l'Hipocrene
Que, pour ton Rabot exalter,
Des Rimeurs le grand Magister,
Par tous les lieux de son Empire
Entendoit que, sans resister
Et sans y trouver à redire,
On ne dit plus "limer un Vers", mais "rabotter".

Willem Godschalck van Focquenbroch [?]

Paul Scarron

Alle de werken, tweede deel. Amsterdam, Weduwe Gysbert de Groot, 1723. Pagina 331-332. Poesies Diverses. Textes originaux, publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947, p. 185.
Dit gedicht werd geschreven voor en voor het eerst gepubliceerd in de bundel Les chevilles de Me Billault, menusier de Nevers, Paris, T. Quinet, 1644.
Adam Billault (?- 1662), menusier te Nevers, was zeer beroemd in zijn tijd.
  Gevonden door JVK.

Aen Cloris.

Toon: Simple Courant

Courante de Monsieur de Maulevrier

Schoone oogen! die met schoot, op schoot,
Daeghs duysent Minnaers doodt,
Waer krijght ghy al dat schroot!
Dat bos-kruy, en dat loot?
Segh hoe uw moort-tuygh soo langh duurt?
Of leen j' het by de buurt?
Of heeft Cupied
Aen u light niet,
Sijn Magazijn verhuurt?

Helaes! Ick ben schier buyten west;
Mijn vreughde krijght de pest;
Mijn vryheyt loopt op 't lest,
En is schier Schut, en Rest.
Ick geef mijn hart wel om een duyt;
Want alles is verbruyt.
Sints uw gesight,
De koorts joegh op mijn huyt,

ô Schoone! Sal uw Minnaer dan,
Die niet meer sughten kan,
U niet meer bidden an?
Dus raeckend in de pan?
Wie sal voortaen met Keel, en Fluyt,
Uw lof dan singen uyt?
So wel als ick,
Die op een prick
U ken tot in je huyt.

Ach laet veel eer mijn wreede pijn
(In welckers Helsch fenijn
Ick als een Slack verdwijn)
Door u geneesen sijn.
So sal de Faem, al was sy stom,
Op haer Claroen, en Trom,
Uw Eer, en lof,
Gaen roepen of,
De Weerelt driemael om.
Bel oeil, dont les regards ne font qu'harquebuzer
Et qui faites par jour plus de cent trous,
Comment donc faites-vous
Pour tirer tant de coups?
En quel amoureux Magazin,
Bel oeil homicide, bel oeil assassin,
Prenez-vous tant de plom
Et tant de poudre à canon?
Je croy qu'il vous en couste bon.
Je ne donnerois pas de mon coeur un festu
Si l'on est, quand on vous a regardé,
Par un regard dardé
Cruellement lardé;
Car je confesse à haute voix
D'avoir eu l'audace bien plus d'une fois,
De mes yeux estonnez,
De vous regarder au nez,
Que je tien des mieux façonnez.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 231-232. Poesies Diverses. Textes originaux, publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947, p. 185.
  Dit gedicht komt enigszins overeen met "Aen Cloris".
Het verscheen voor het eerst in: Suitte des Oeuvres burlesques de M Scarron. A Paris, chez Toussainct Quinet, Au Palais, sous la monteé de la Cour des Aydes. M.DC.XXXXIV. Avec privilege du roy.
  Gevonden door JVK

Sonnet aen Phillis.

Sonnet

Ghy hebt het, Phillis! dan soo 't schijnt, op my geladen?
Want 'k vind u, sint een wijl, my vriendlijck aen te sien,
Ghy druckte my mijn handt lest tusschen bey uw knien,
En soo ghy soo volhart, ben ick haest gaer ghebraden.

Helaes! hoe mient ghy dus een eerlijk mensch te schaden?
En wat hart heeft de maght van uw geweldt t'ontvlien?
Gewis, ick voel het mijn', en met hem noch wel tien,
U, eer ghy verder vaert, al roepen lijfs-genade.

Ghy zijt in all's volmaeckt; ghy mindt de Poesy;
Ja selfs, men seydt, ghy rijmt gelijck een Cats of dry;
En als ghy singht, of spreeckt, so streelt ghy Ziel en Ooren.

Goon! waerom schiept ghy my niet tot haer Bruydegom?
Ghy laght Phillis! ghy laght, van dus uw lof te hooren,
Maer kryt veel eer, Sottin! want sie ick lagh 'er om.
Assurément, Cloris, vous me voulez séduire:
Je vous voy depuis peu me faire les yeux doux,
Vous m'avez pris la main entre vos deux genoux;
Si vous continuez, vous m'achevez de cuire.

Que vous feriez de mal si vous aymiez à nuire!
Plus de dix mille coeurs sont percez de vos coups;
Tous les yeux sont ravis & quelques-uns jaloux
De l'esclat que l'on void dans les vostres reluire.

Vous avez leus des Vers; vous en sçavez par coeur;
Vous chantez, ce dit-on, comme un enfant de Choeur;
Et lorsque vous parlez vous charmez les oreilles.

Dieux! que ne suis-je né pour estre vostre espoux!
Vous riez, o Cloris, d'entendre vos merveilles?
Pleurez, sotte, pleurez: je me mocque de vous.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 111-112. Poesies Diverses. Textes originaux, publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947, p. 62.
  Het eerst verschenen in: Recueil de quelques vers burlesques. A Paris, Chez Toussainct Quinet, sous la montée de la Cour des Aydes. M.DC.XLIII. Avec privilege du roy.
Een verzameluitgave van 1654, verschenen bij Guillaume de Luyne, heeft voor regel 7-8:
Dont les uns sont ravis & les autres jaloux
De l'esclat que l'on void dans vos beaux yeux reluire.
  Focquenbroch: "gy rymt gelyk een Cats of dry" wschl. naar: "Qui faites Vers comme un Malherbe ou deux", afkomstig uit: Rondeau redoublé A Mademoiselle Descars & et à son Secretaire (Maurice Cauchie, p. 78).
  Gevonden door JVK

Sonnet in form van Courant, of Post-tydingh.

Sonnet sur les affaires du temps.

Graef Maurits is in't veld, en wil den Bisschop stuyten.
Wiens naeckt en hongrigh volck loopt 't Drent en Twenten plat,
Terwijl een deel van haer omcingelt sit in't nat,
Dat men haer voor een wijl dêe klimmen nae haer kuyten.
 
Ons Leeger tracht het haer in dat mourasch te sluyten
Terwijl den Fransman mêe haer veetert na het gat.
Den armen bouw-man vlucht, en kiest het haese-padt,
Terwijl den Stee-man klaeght, om 't schatten, scheeren, snuyten.
 
De Staeten sijn by na, by nacht en dagh vergaert;
En schaffen tijt verdrijf aen Bisschop, en aen Staert,
Die met sijn Schotsche kop na geen Accoord wil hooren.
 
In't end, 't is al in roer, Trompet, en Trommel gaet,
De weereld is op hol; elck bickt op onse staet;
En ick bick op een pijp, die ick vast sit te smooren,

Le Roy s'en est allé, sons Eminence aussi;
Le Courtisan escroc, sans contenter son hoste,
Juranrt qu'à son retour il comptera sans faute,
Pique le grand chemin en bottes de Roussy;

Les Officiers du Roy sont fort rares icy,
Et la gent de Justice & celle de Maltoste
A le haut du pavé, & va la teste haute
En l'absence du Roy, qui va vers Baugency;

Les faux-bourgs ne sont plus infectez du soudrille;
Enfin toute la Cour vers la Guyebbe drille:
Les uns disent que si, les uns disent que non.

On dit que l'on va faire un exemple en Guyenne;
On dit que sans rien faire il faudra qu'on revienne
Et moy, je voudrois bien avoir un bon melon.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige zang-goddin, tweede deel. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1668/1669. Pagina 107. Poesies diverses. Textes originaux, publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Didier, 1947, p. 515.
  Het eerst verschenen in: Les oeuvres burlesques de Mr Scarron. IIIe Partie. A Paris, Chez Toussainct Quinet, au Palais, sous la montée de la Cour des Aydes. M.DC.LI. Avec privilege du roy.
  Cauchie: "Ce sonnet fait mention du départ du roi dans la direction de Beaugency et ne présente que comme hypothèse l'opinion qu'il va en Guyenne. Ik est donc écrit entre le 4 juillet 1650, date du départ du roi, et le 8 juillet, date à laquelle on donnera lecture, tant au parlement qu'à la cour des aides, de la lettre du roi faisant savoir qu'il se rend en Guyenne.
Roussy: "On appelle abusivement de la vache de Roussi, du cuir de Roussi, au lieu de dire de Russie: (Furetière).
  Historisch commentaar:
Graaf Maurits = Johan Maurits de Braziliaan, opperbevelhebber tegen de Bisschop van Munster, Bernard van Galen.
Twente: inval in Twente op 21 september 1665.
Staart = de Engelsen, steunden Munster (2de Engelse oorlog 1665-1667).
Scotse kop = Karel II, Engelse koning, stamde uit het Schotse geslacht der Stuarts.
In 1666 werd er vrede gesloten met Van Galen.
(Gegevens ontleend aan P.J. Bouman: Johan Maurits de Braziliaan. Utrecht 1947, p. 149-155.)
  Gevonden door JVK

Ander ['Graf-schrift . Van Mr. F.']

Hier leydt in 't onder-aerdsche hock
Het rist van d' arme Mr. F.
Begraeven onder deesen koor-steen:
Hy was gebooren t'Amsterdam,
Soo swart als een Westfaelse-ham,
Door roockt gelijck sijn besjes schoorsteen.
Den roock was oock sijn Element;
Waer door hy meenigh parckement
Heeft om den damp aen stuck gekurven.
Hy heemeld' op een Donderdagh;
Had hy gewacht tot Saterdagh,
Hy was soo vroegh noch niet gesturven.

Epitaphe

Icy gist qui mourut Jeudy
Et qui n'estoit pas beaucoup sage;
S'il eût vécu jusqu'à Mardy,
Il auroit vécu davantage.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Tweede deel van Thalia, of geurige zang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1668/1669. Pagina 136. Poesies diverses. Textes originaux, publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Didier, 1947, p. 509.
  Focquenbroch gebruikte dit Epitaphe voor de laatste drie
regels van zijn Grafschrift. Vergelijk ook Paul Scarron n.a.v. de dood van Anchises:
Il mourut le pauvre vieillard;
S'il eût voulu mourir plus tard,
Il aurait vécu davantage.
(Zie Paul Morillot: Paul Scarron. p. 205)
  Gevonden door JVK

Madrigal aen Amarante

Ons beyder harten, Amarant!
Die zijn als uyt een Rots gesneeden:
Want't mijn verduurt des liefdens brandt,
En't uw, mijn tranen en gebeeden.

Dit 's d'oorsaeck, waerom dat de tijt
Mijn min, noch smart sal doen verdwijnen:
Want mijn Hart is een Rots in pijnen,
En't uw een Rots is straffigheyt.

Madrigal Sur la ressemblement de sa dame et de luy

Je puis bien dire que nos coeurs
Sont tous deux faits de roche dure:
Le mien resistant aux rigueurs,
Et le vostre, puisqu'il endure
Les coups d'amour et de mes pleurs.
Mais considerant les douleurs,
Dont j'éternise la souffrance,
Je dis en cette extremité:
Je suis un rocher en constance,
Et vous l'estes en cruauté.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Honoré d'Urfé

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 125. L'Astrée. Publiée par M. Hugues Vaganay, I-IV, Lyon 1928(deel I, boek 4, 152).
  Hetzelfde gedicht werd ook vertaald/bewerkt in de 17e-eeuwse vertaling van de Astrée: D'Astra Van den Heer Honoré d'Urfé, Marquis de Verromé, Graaf van Kasteel-Neuf, Ridder van d'Ordre van Savoyen &c. ... Door D.V.R. vertaalt. t'Amsteldam, Gedruckt by Baltus d'Wild, Boekverkooper, op 't endt van de Singel, by de Reguliers-toorn, in de Mostert-man, 1671.
Deel I, p. 164:
Op de vergelijkingh van zijn beminde, en hem.
Ik magh wel zeggen dat ons' herten,
De hardste rots in hertheyds terten;
Mits mijn uw' wreedtheyd tegen staet,
En 't uwe zich niet meuken laat,
Door liefd' , door tranen, of door smerten.
En neem ik dan mijn oogmerk mede,
Dat dit moet eeuwig zijn gelede,
Zo noem ick my, het dient gezeyd,
Een Rotse van stantvastigheyd,
Daar ghy het zijt van wredigheden.
  Gevonden door JVK

Beschrijvingh van een maeght

Sy vlucht, en vluchtende, wil sy, men haer sal volgen;
Sy strijdt, en strijdende, wil sy verwonnen zijn;
En sy en haet ons niet, al toont sy sich verbolgen;
Want dus dwinght haer haer eer, te wesen in dees schijn.

Madrigal.

Elle fuit, et en fuyant elle veut qu'on l'atteigne:
Refuse, et refusant veut qu'on l'ait par effort:
Combat, et combattant veut veut qu'on soit le plus fort:
Car ainsi son honneur ordonne qu'elle feigne.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Honoré d'Urfé

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 149. L'Astrée. Publiée par M. Hugues Vaganay, I-IV, Lyon 1928 (deel II, boek 3).
  In deel II van D'Astrea, daterend van 1667 en vertaald door D.V.W., komt dit gedicht niet voor.
  Gevonden door JVK.

Voix: Gavotte d'Anjou

 
Amour, oyant tant renommer
La Belle, qui me fait aymer,
Et par ses flames consumer,
Fit vers elle un voyage.
Pour voir ce bel ouvrage:
Et se fit oster son bandeau,
Tant il est desireux du beau.

Alors, ravy de tant d'attraits,
Et de merveilles si parfaits,
Et navrè de ses proprestraits,
Dit; sus, qu'on me rebande;
Il ne faut que j'attande
De voir plus d'egal à ces yeux,
Ny sur la terre, ny aux Cieux.
Amour oyant tant renommer
La Venus qui me fait aimer,
Entreprist vers elle un voyage,
Tant il est desireux du beau!
Et se fait oster son bandeau
Pour mieux voir si parfait ouvrage.
Alors ravi de tant d'attraits,
Et navré de ses prorpes traits,
Sus sus dit-il, qu'on me rebande,
Aussi bien revolant aux cieux
Il ne faut pas que je m'attende
De voir rien d'esgal à ses yeux.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Philippe Desportes

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 194. Cléonice. Dernières Amours, publieé par Victor E. Graham, Genève/Paris 1962, p. 50.
  Gevonden door JVK.

Op het afweesen van Phillis

Versteken van de Son, die my wel eer verlichte;
En die wel eertijts plagt vreugt in mijn ziel te stigten
Leef ick nu vol verdriet:
Wat; leef ick? Neen 'k leef niet,
Mits dat ick daegelijks voor duysend doôn moet swigten.
Ick leef dan niet: 'k doe al: wel hoe souw ick niet leven:
Ick voel te seer d'ellende , waer door ick wordt gedreven
En d'endeloose smart?
Maer ick leef sonder hart,
Vermidts dat is tot pandt by mijn Goddin gebleven.
Hoe leef sonder hart? dat kan geen mensch goet vinden
Mits dat het hart de ziel komt aen het lichaem binden;
Maer, 'k ben mijn ziel ook quyt:
Wat dient'er dan geseyt?
Dat 'k in mijn self niet leef, maer leef in mijn beminde.

IV

Privé de doux regards, qui mon ame ont ravie
Et la vont nourissant de mille et mille appas,
Je vy trop malheureux. Mais non je ne vy pas,
Ou je vy d'une vie à cent morts asservie.
Las! je vy voirement, mais c'est mourant d'envie
De voir mourir mes maux qui jamais ne sont las:
Aussi bien puis-je vivre, entre tant de trespas,
Sans coeur, sans mouvement, sans lumière et sans vie.
Je ne vy point; si fay: Car s'il n'estoit ainsi,
Sentirois-je estant mort tant d'amoureux souci,
Tant de feux, tant de traits, qui tourmentent mon ame?
Quoi donc? je vy sans coeur contre l'humaine loy:
Non, non, je ne vy point, je suis mort dedans moy;
Helas! si fais, je vy, mais c'est en vous Madame.
 

Willem Godschalck van Focquenbroch

Philippe Desportes

Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Amsterdam, Jan ten Hoorn, 1678. Pagina 83. Les amours de Diane. Publiée par Victor E. Graham, Genève/Paris, II, p.200.
  Gevonden door JVK.

Voor de selfde [=Clorimene]

Ick minde Clorimeen een weynigh, in't begin;
Maer door haer gunst, en weeder-min,
Voel ick myn vuur soo seer vergrooten,
Al of zy swaevel in myn vlammen had gegooten.

Ick vond haer in 't begin wel minnelyck te zyn,
Maer d'aenwas van haer gunst, tot myn,
Doet haer my nu soo Godlijck lijcken,
Dat ick geen schoonheyt vind, die niet by haer moet wijcken.

Volhardt dan in uw gunst, ô schonne Clorimeen!
Op dat, gelijck uw Godlijckeheen
Daer door by my steets schoonder werden,
Mijn vuur oock eeuwiglijck magh sijn brand volherden.

Of anders, door de min weerom op nieuws te vlien,
Soo soud ghy light in 't korten sien,
Dat, in de plaets van aen te wassen,
Uw schoonheydt, en mijn vuur, verdwijnen souw tot assen.

Autre

J'amois un peu Phillis, mais lors qu'elle m'ayma
Dans mon sang eschauuffé du soulphre elle sema:
Mes yeux auparavant la jugeoyent assez belle,
Et depuis je la trouve une Venus nouvelle.

Phillis continuez, aymez toujours ainsi
Mes feux et vos beautez continueront aussi.
Mais en ne poursuivant les amours commencées
Vous rendez vos beautez en mes flames passées.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Philippe Desportes

Thalia, of geurige zang-goddin, tweede deel. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1668/1669. Pagina 165-166. Diverses Amours et Autres Oeuvres Meslées. Publieé par Victor E. Graham, Genève/Paris 1963, p. 203.
  Gevonden door JVK.

Op een suchje van Clorimene

Laetst loosde Clorimeen een Sughjen in de locht;
Ach liefde! had ghy my uw vleugels toen ghegeven,
Ick had daer dadelijk geswint op heen gedreven,
Om eens te sien waer togh dit Suchjen eynden mocht.

Autre

Hier Parthenie entre cent damasoilles
Sans y penser hautement soupira:
Helas! Amour, que n'avois-je des ailes,
Pour descrouvrir où ce soupir tira?

Willem Godschalck van Focquenbroch

Philippe Desportes

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 127. Diverses Amours et Autres Oeuvres Meslées. Publieé par Victor E. Graham, Genève/Paris 1963, p. 204.
   
  Gevonden door JVK.

Pasipheas bee

Wyl Pasiphe langs bergen, en langs dalen,
Gedreven door de Min,
Haer lief vast soght, om hem te achterhalen,
Quam s'op een berrigh-tin.
Waer sy, vermoeyt van loopen, en van dwalen,
Sigh ruste, en nedersat:
En na dat sy weer aem begost te halen,
Sprack sy dees reen, en badt:
O Venus! ghy die dus verkeert mijn sinnen!
Verhoort een bee die'k doe;
Wijl dat ghy my dwinght om een Stier te minnen,
Herschept my in een Koe.

Autre

Quand par les rochers montagneux
Pasifae de fureur contrainte,
Suivoit son amant dedaigneux,
On dit qu'elle fist cette plainte:
"O Venus fille de la mer,
Qui causes ma flamme enragée,
Puis qu'un boeuf tu me fais aimer,
Qu'en vache ne m'as-tu changée?

Willem Godschalck van Focquenbroch

Philippe Desportes

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 129. Diverses Amours et Autres Oeuvres Meslées. Publieé par Victor E. Graham, Genève/Paris 1963, p. 206.
  Desportes gebruikte als voorbeeld een klassiek epigram van Menullus "Cum male formosum sequeretur in avia taurum"(M.N.M. 55, 579-581).
In zijn bewerking van Vergilius' Seste Harderszang gebruikte Focquenbroch eveneens de kern van Desportes'gedicht (VI, 89-92).
  Gevonden door JVK.

Serenade.

Voix: Courante Monsieur nouvelle

Allez, tendrez soupirs!
Declarer mes desirs,
A la Beauté, qui má ravy le Coeur,
Et dont j'adore mesme la rigeur:
Faitez luy si bien vostre Cour,
Qu elle puisse cognoistre mon Amour;
Ne craignez rien à la lómbre de la nuict,
Courrez, volez, car l'Amour vous conduit.

Ditez luy, en pleignant,
Que je meurs languissant;
Et que le feu, qui consume mon Coeur,
De ses beaux yeux a tirè son ardeur.
Qu'apres avoir tout endurè,
Qu'apres avoir en vain tout esperè,
L'Amour me va bientost priver du jour,
Si elle n'en brule pas à son tour.

Air de Mr le Camus

Allez, allez, tendres soûpirs,
Allez declarer mes desirs
A la Beauté qu i'aime;
Faites-luy si bien vostre cour,
Qu'elle connoisse mon amoir,
Sans luy dire moy-méme.
Allez jusqu'au fond de son coeur,
Allez montrer à sa rigueur
Vostre pouvoir extréme,
Souvent telle y veut resister,
Quand elle aime à vous écouter,
Qui soûpire elle-méme.

Willem Godschalck van Focquenbroch

M. le Marq. de Maulevrier

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 219-220. Receuil des plus beaux vers, Qui ont esté mis en chant, Avec le Nom des Atheurs tant des Airs que des paroles. Paris 1661, p. 21. Met een inleidend "Epitre"door B.D.B.
  Gevonden door JVK.

Aen Phillis.

Phillis de gansche stadt roemt wel uw Godlijckheydt,
Maer seydt met een; dat men uw strafheyd heeft te vresen,
Voor my, ick weet seer wel hoe machtigh dat ghy zyt,
Maer 'k twijffel, of ghy soud so onverblijd'lijck wesen;
Van uw maer eens te sien heeft my mijn ongeval
Meer als te veel geleert, dat men u dient te vreesen,
Des vraegh ick maer alleen, of 'k hooploos sterven sal
En of ghy steeds voor my sult onverbidlijck wesen.

Air de Mr le Camus

Tout le monde, Philis, dit que vos yeux sont doux,
Mais qu'il en faut craindre les coups
Comme vne chose inéuitable:
Ah! ie ne sçay que trop que vous estes aimable;
Mais ie voudrois savoir de vous
Si vous serez inexorable.
Pour n'auoir vue, Philis, vos beautez qu'vn moment,
Ie sçay par mon propre tourment
Quelle est enfin vostre puissance:
Mais ne me priuez pas de cette confidence,
Ie vous demande seulement
Si ie mourray sans récompense.

Willem Godschalck van Focquenbroch

M. de Bouillon

Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Amsterdam, Jan ten Hoorn, 1678. Pagina 73-74. Receuil des plus beaux vers, Qui ont esté mis en chant, Avec le Nom des Atheurs tant des Airs que des paroles. Paris 1661, p. 490. Met een inleidend "Epitre"door B.D.B.
   
  Gevonden door JVK.

Gesang

Ick min wel als ik wordt bemindt;
Maer al mijn liefde is maer windt.
Wanneer sy niet gaet van twee zijden:
Ick aght de Min maer tyranny,
Ten zy men mêe om my wil lijden,
Gekijck ick om een ander ly.

Oock heeft, al 't geen men schoonheyt aght,
Op my niet even groote maght
Om my te brengen tot het minnen;
Mijn Hart te krijgen is al kunst:
Schoont' moet 'er sijn, om my te winnen,
En om my te bewaren, gunst.

Air de Mr De Sablière

I'aime bien quand is suis aimé,
Mais ie ne puis estre enflamé
Des Belles qui sont inhumaines;
Ie ne subis iamais de Loy,
Et ne souffre iamais de peines,
Qu'autant qu'on en souffre pour moy.

Aussi toute sorte d'objets
Ne peuuvent estre des sujets
Pour forcer mon coeur à se rendre;
Et si l'on veut me posseder,
Il faut des charmes pour me prendre,
Et des fauueurs pour me garder.

Willem Godschalck van Focquenbroch

M. le Marq. de Maulevrier

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 222. Receuil des plus beaux vers, Qui ont esté mis en chant, Avec le Nom des Atheurs tant des Airs que des paroles. Paris 1661, p. 234.
Met een inleidend "Epitre"door B.D.B.
  Gevonden door JVK.

Sonnet

Op d'Oever van een Beeck, die op sijn sughten swol
Sat Tirsis in de schauw eens aengename Linden
Betreurend in sijn ziel de wreetheydt sijns Beminde
En kreet sijn traenen uyt by heele emmers vol.

Philander, die als hy, speelde die selfde rol
Wanhoopigh om dat hy mee hoop noch troost kon vinden
Quam by hem, om hun smart en rampen t'saem te binden
En kreet mee als een Kalf, en leeck noch eens so dol.

Een Harder die haer dus elck om het best sagh schreyen,
Ried haer te speelen eer om strijdt op hun schalmeyen,
Beloovend, die 't best speelde, een kopje soete Huy.

Waer op dees Herders, stracks haer Instrumenten stelden
Maer juyst quam daer een Wolf; de Harders voort als Helden
Vervolgde desen Wolf, en speelde niet een bruy.

Sonnet

A l'ombre d'un rocher, sur le bord du ruisseau
Dont les flots argentez enrichissent la plaine,
Le beau Berger Daphnis, amoureux de Climene,
Faisoit de ses deux yeux distiller un seau d'eau;

Et le jeune Alcidon, un autre Jouvenceau,
Atteint du mesme mal pour la mesme inhumaine,
Pressé du souvenir de sa cruelle peine,
Faisoit comme Daphnis & pleuroit comme un veau.

Un Pasteur, qui les vit faisant des Jeremies,
Leur dist: "Chantez plustost dessus vos chalemies:
Je donne au mieux chantant dequoy faire un pourpoint".

Les deux jeunes Bergers leurs flustes accorderent;
Là dessus un loup vient: le Bergers se leverent,
Poursuivirent le loup & et ne chanterent point.
 

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 112-113. Poesies Diverses. Textes originaux, publiées avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947 (I, 497).
  Dit gedicht is door Scarron bewerkt naar: de Egloga "Al pié del jaspe de un feroz penasco" van Lopde de Vega.
"Chalemie" = "Flustre champestre, chalumeau, espece de musette" (Furetière).
Het eerst verschenen in: Les oeuvres burlesques de Mr Scarron. IIIe Partie. A Paris, Chez Toussainct Quinet, au Palais, sous la montée de la Cour des Aydes. M.DC.LI. Avec privilge du roy.
  Gevonden door J.A. Worp.

Sonnet.

Ghy Pyramiden, en ghy oude Wonderheeen!
Ghy trotse graven! vol van overdaet der outheyt,
Die door de groote pracht, met welke ghy gebout zijt,
Toont, hoe somtijts de Kunst kan de Natuur vertreen.

En ghy Paleysen der Romeynen! die voor heen
Soo vaeck hebt kunnen sien (schoon ghy maer steen en hout zijt)
Hoe dat de Luy somtijts, door reuckelose stoutheyt,
In enckle moordery, malckaer verpogjes deen;

Hoe siet men door tijdt nu uw cieraet verslonden?
Daer eer uw glorie blonck, daer pissen nu de honden;
En uw vermaerst gebouw lijckt nu een varckenshock.

Wijl selfs uw Marmer dan is door de tijdt gespleeten,
Waerom verwondr' ick my, dat dees mijn fulpe Rock,
Die 'k al twee jaren draegh, is aen de mouw versleeten?

Sonnet

Superbes monumens de l'orgeuil des humains,
Piramides, Tombeaux, dont la vaine structure
A témoigné que l'art, par l'adresse des mains
Et l'assidu travail, peut vaincre la nature,

Vieux Palais ruinez, chef d'oeuvres des Romains
Et les derniers efforts de leur architecture,
Collisée, où souvent ces peuples inhumains
De s'entr'assassiner se donnaient tablature,

Par l'injure des ans vous estes abolis,
Ou du moins, la plus part vous estes démolis:
Il n'est point de ciment que le temps ne dissoude.

Si vos marbres si dur ont senty son pouvoir,
Dois-je trouver mauvais qu'un meschant pourpoint noir
Qui m'a duré deux ans soit percé par le coude?

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 116-117. Poesies Diverses. Textes originaux, publiées avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947 (I, 496).
  Het eerst verschenen in: Les oeuvres burlesques de Mr Scarron. IIIe Partie. A Paris, Chez Toussainct Quinet, au Palais, sous la montée de la Cour des Aydes. M.DC.LI. Avec privilege du roy.
"On dit proverbialement Je luy ay bien donné de la tablature, pour dire Je luy ay suscité une affaire fort difficile..." (Furetière)
Een uitgave van 1654, bij Louis Chamhoudry, heeft voor de verzen 3-6:
Fit tant marcher de pied & tant agir de mains
Que j'en suis tout honteux quand je me le figure,
Vieux Palais ruinez, où Messieurs les Romains
Ont fait voir qu'ils sçavoient des mieux l'Archtecture,
  Gevonden door J.A. Worp.
  Dit gedicht is door Paul Scarron vertaald / bewerkt naar: Lope de Vega "Soberbias torres, altos edificios". Zie ook: G. Margouliès, Scarron & Lope de Vega: "Imitacion de aquel soneto "Superbi colli". Editie: Lope Felix de Vega Carpio, Obras Escogidas, Madrid 1953 (Tomo II, p. 214).
 
Soberbias torres, altos edificios,
que ya cubristeis siete excelsos montos,
y ahora en descubiertos horizontes
apenas de haber sido dais indicios;
griegos liceos, célebres hospicios
de Plutarcos, Platones, Jenofontes,
teatro que lidió rinocerontes,
olimpias, lustros, baños, sacrificios;
¿qué fuerzas deshicieron peregrinas
la mayor pompa de la gloria humana,
imperios, triunfos, armas y doctrinas?
¡Oh gran consuelo a mi esperanza
que el tiempo que os volvió breves rüinas
no es mucho que acabase mi sotana!
  Gevonden door zie G. Margouliès Lope. Gelinkt door JVK.

Sonnet

Op een seer hooghen bergh, omheynt met duysent rotsen,
Die aen de aerd verstreckt een steyl voor 's Hemels val;
En van wiens top, eens Os gelijckt een Maille bal,
En d'hooghste Boomen sijn als kleyne wandel knotsen:

Die als een Titan schijnt den Hemel vooght te trotsen,
En uyt sijn Ingewandt braeckt nat so dick als gal,
't Welck met een wreet geweldt, sleept tot in 't naeste dal,
Somtijs een Bergh vijf ses, gelijck ontdooyde schotsen;

En die de blixem vaeck deckt taghtigh mijl in 't rondt;
't Geen hem somtijts wat roock doet spouwen uyt sijn grondt,
Gelijck een oven daer men kalck in heeft gebacken.

Op deese bergh in't endt, die schier den Hemel scheurt
(Om u de waerheyt, als een fijn man, toe te snacken)
En is my (by mijn keel) mijn leeven niets gebeurt.

Sonnet

Un Mont, tout hérissé de Rochers & de Pins,
Collosse que la terre oppose au choc des nues,
D'où les boeufs dans les camps sont pris pour des lapins
Et les arbres plus grands pour des herbes menues,

Vomit à gros bouillons, de ses froids intestins,
Un torrent qui, grossi d'eaux, du Ciel descendues,
Et faisans plus de bruit que cent mille Lutins,
Entraisne dans les champs mille roches cornues.

La foudre quelquefois le couvre tout de feu;
Mais la foudre ne faict que le noircir un peu
Et faire un peu fumer sa cime inébranlable.

Sur ce superbe mont, jusqu'aux Cieux élevé,
Pour vous vous dire la chose en homme veritable,
Il ne m'est, sur mon Dieu, jamais rien arrivé.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Paul Scarron

Thalia, of geurige sang-goddin. Amsterdam: Johannes van den Bergh, 1665. Pagina 114-115. Poesies Diverses. Textes originaux, publiés avec des notes et variantes par Maurice Cauchie. Tome I. Paris, Librairie Marcel Didier, 1947, p. 495.
  Les arbres plus grands = Les arbres les plus grands (hispanisme ou italianisme).
Het eerst verschenen in: Les oeuvres burlesques de Mr Scarron. IIIe Partie. A Paris, Chez Toussainct Quinet, au Palais, sous la montée de la Cour de Aydes. M.DC.LI. Avec privilege du roy.
  Het gedicht van Scarron is een vertaling/bewerking van Lope de Vega "Describe un monte, sin que ni para que" (zie: G. Margouliès: "Scarron & Lope de Vega." In: Lope Felix de Vega Carpio, Obras Escogidas. Madrid 1953, Tomo II, p. 210. Gelinkt door JVK

Describe un monte, sin que ni para que

Caen de un monte a un valle entre pizarres,
guarnecidas de frágiles helechos,
a su margen carámbanos deshechos,
que cercan olmos y silvestras parras.
Nadan en su cristal ninfas bizarras,
competiendo con él cándidos pechos,
dulces naves de amor, en más estrechos
que las que salen de españolas barras.
Tiene este monte por vasallo a un prado,
que para tantas flores le importuna
sangre las venas de su pecho helado;
y en este monte y líquida laguna,
para decir verdad como hombre honrado,
jamás me sucedió cosa ninguna.

  Gevonden door J.A. Worp.

Spes mea fumus est

 
Wyl ick, dus sit en smoock een Pijpjen aen de haert,
Met een bedruckt gelaet, de oogen na de aerd,
d' Een elboogh onder 't Hooft, soeckt mijn gedacht de reden
Waerom 't geval my plaeght met so veel straffiheden?
De hoop daer op, (die my vast uytstelt dach, aen dach,
Schoon dat ick nooyt yet goets van al mijn hoopen sach)
elooft my wederom haest tot myn wensch te koomen:
En maeckt my grooter als een Keyser van Out Romen.
Maer nauw ist smoockend kruydt verbrand tot stof, en asch,
Of 'k vind my in die standt daer ick voor dees' in was
En nauw sie ick de roock in yd'le lucht verswinden,
Of 'k segh, dat ick in 't minst geen onderscheyt kan vinden,
In, of ick leef of hoop, of dat 'k een pypje smoock;
Want 't een is niet als windt, en 't ander niet als rook:
Assis sur un fagot, une pipe à la main,
Tristement accoudé contre une cheminée,
Les yeux fixes vers terre, et l'ame mutinée,
Je songe aux cruautés de mon sort inhumain.
L'espoir, qui me remet du jour au lendemain,
Essaye à gagner temps sur ma peine obstinée,
Et, me venant promettre une autre destinée,
Me fait monter plus haut qu'un empereur romain.
Mais à paine cette herbe est-elle mise en cendre,
Qu'en mon premier estat il me convient descendre,
Et passer mes ennuis à redire souvent:
Non, je ne trouve point beaucoup de difference
De prendre du tabac à vivre d'esperance,
Car l'un n'est que fumée, et l'autre n'est que vent.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Marc-Antoine de Girard, sieur de Saint-Amant

Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Amsterdam, Jan ten Hoorn, 1678. Pagina 84. Gevonden door J.C. Arens (Levende talen, nr 224, april 1964, p. 202-204).
  J.C. Arens wijst op de opvallende rijmen in het klinkdicht: "opmerkelijk zijn bij hem de gekoppelde rijmen".
Zie ook: "Toon Gavotte d'Anjou (Wyl ik hier dus aan den hart)," eveneens vertaald naar Assis sur un fagot.

Toon: Gavotte d'Anjou

 
Wyl ick hier dus aen den haert
Met de oogen na de aerd,
En 't gemoedt, en 't hoofdt beswaert,
Sit een pijp te dampen,
Denck ick aen de rampen,
Die mijn ziel onschuldigh draeght,
En daer my 't geval meê plaeght.

d'Hoop die my steets weer verblijdt,
(Schoon zy my van tijdt, tot tijdt,
Steets weer uytstelt) komt, en seyt
Dat ick mijn ellenden;
Welhaest sal sien enden,
En belooft my tot een loon,
Veel meer als een Kysers-Kroon.

Maer nauw is mijnn Pijp tot asch,
Of ick vind my alsoo ras
Die geen, die 'k voor desen was:
'k Voel weer d'oude pijnen:
'k Sie mijn hoop verdwijnen
Als de Roock in d'ydle lught:
Mits 't my allebey ontvlught.

Daerom heb ick vaeck geseyt,
Dat ick vindt geen onderscheyd
In die geen, die d'hoop verblyd,
En die 't houwt met smoocken,
En als leeft van 't roocken:
Want is 't eene windt, en roock,
't Ander is maer Damp, en Smoock.
Assis sur un fagot, une pipe à la main,
Tristement accoudé contre une cheminée,
Les yeux fixes vers terre, et l'ame mutinée,
Je songe aux cruautés de mon sort inhumain.
L'espoir, qui me remet du jour au lendemain,
Essaye à gagner temps sur ma peine obstinée,
Et, me venant promettre une autre destinée,
Me fait monter plus haut qu'un empereur romain.
Mais à paine cette herbe est-elle mise en cendre,
Qu'en mon premier estat il me convient descendre,
Et passer mes ennuis à redire souvent:
Non, je ne trouve point beaucoup de difference
De prendre du tabac à vivre d'esperance,
Car l'un n'est que fumée, et l'autre n'est que vent.

Willem Godschalck van Focquenbroch

Marc-Antoine de Girard, sieur de Saint-Amant

Afrikaense Thalia, of het derde deel van de geurige zang-godin. Amsterdam, Jan ten Hoorn, 1678. Pagina 106. Gevonden door J.C. Arens (Levende talen, nr 224, april 1964, p. 202-204).
  In de rijmwoorden van regel 1-3 zitten wschl. enkele drukfouten. "Hart" r.1 en "bezwart" r.3 moeten dan zijn: "haart" en "bezwaart". Vgl ook r.2 "aard".
Zie ook: "Spes mea fumus est," eveneens vertaald naar Assis sur un fagot.


Focquenb.
Webmaster: Jan Helwig.
Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op 24 april 2000.
U kunt mij via E-mail bereiken op: j.helwig@wxs.nl.